एजेन्सी । थुसिथा हदरगामा यो हप्ता श्रीलंकाको मिनुभाङ्गोडा सहरमा आफ्नो घर नजिकैको कुनाको पसलमा उभिए र पाँच बच्चाको परिवारको लागि किराना सामान किन्न सर्वेक्षण गरिरहे। जसमा दुई विद्यार्थी पनि समिल थिए । जसलाई थुसिथा हदरगामाले ५० हजार श्रीलंकाली रुपैयाँ (१८१.८२ डलर) को मासिक शुल्क लिएर उनीहरूलाई आफ्नो पनि गुजारा चलाइ रहेकी थिइन्।
त्यस्तै ४० किलोमिटर टाढा श्रीलंकाको वाणिज्य राजधानी कोलम्बोमा काम गर्ने ४३ वर्षीय चालकले भने, ‘मूल्य फेरि बढेको छ। अलिकति किन्छु,हामीले पहिले खाएको आधा खानुपर्छ।’
श्रीलंकाभरि, हदरगामा जस्ता परिवारहरूले देशको सबैभन्दा खराब आर्थिक संकटको बढ्दो पीडा महसुस गरिरहेका छन्, जसले अत्यावश्यक वस्तुहरूको मूल्य बढाएको छ। र खानादेखि इन्धनसम्म सबै चीजको अभाव सिर्जना गरेको छ।
ऐतिहासिक रूपमा कमजोर सरकारी वित्त, खराब समयको कर कटौती र पर्यटन उद्योग र विदेशी रेमिट्यान्समा असर गर्ने कोभिड(१९ महामारीले अर्थतन्त्रलाई तहसनहस पारेको छ।
वर्षको बाँकी अवधिमा करिब ४ अर्ब डलरको ऋण भुक्तानीको सामना गर्नुपर्दा पनि मुलुकसँग फेब्रुअरीसम्म २.३१ अर्ब डलर मात्रै विदेशी सञ्चिति बाँकी छ ।
कोलम्बो थिंक(ट्याङ्क एड्भोकेट इन्स्टिच्युटका प्रमुख अपरेटिङ अफिसर धननाथ फर्नान्डोले भने, ‘घटनाको कारण कुनै वस्तुको अभाव होइन, तर डलरको अभाव हो।’
महिनौंदेखिको प्रतिरोधलाई बेवास्ता गर्दै, श्रीलंकाको सरकारले गत हप्ता यो संकटबाट बाहिर निस्कन अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोष (आईएमए) सँग वार्ता सुरु गर्ने बताएको थियो। २२ करोड जनताको देशले भारत र चीनसँग पनि सहयोग मागेको छ ।
तर सामान्य श्रीलंकालीहरूका लागि दैनिक कार्यहरू कठिन परिक्षा भएको छ। आफ्नो मोटरसाइकल भर्नाका लागि हदरगामाले अब लामो लाइनमा उभिनुपर्ने र तीन महिनाअघिको तुलनामा एक लिटर पेट्रोल मात्र पाउँछन् । त्यसकाे लागि पनि दोब्बरभन्दा बढी रकम तिर्नुपरेको छ ।
घरमा, उनकी श्रीमती, वरुनीले आफ्नो परिवारलाई समर्थन गर्न कति खाना पकाउँछिन्, जसमा दुई किशोर केटा र एक छोरी छन्।’पहिले म तीनवटा आलु पकाउने गर्थे,’ उनले भनिन्। ‘अब म दुई मात्र बनाउँछु।’
